30 تیر 1397
RSS Yahoo Delicious
یکشنبه, 17 تیر 1397 ساعت 12:18

مهندس سعید صبوری درباره وضعیت صنعت پلاستیک

به گزارش تعاون پلاست ؛ در چند ماه اخیر شاهد عدم ثبات وضعیت اقتصادی کلی کشور و به تبع آن ناآرامی در صنعت پلاستیک و پلیمر بوده ایم. اینپیا نیز در همین خصوص قصد دارد با برخی از فعالان صنعت پلاستیک گفت‌وگوهایی را انجام دهد تا به این صورت بخشی از مشکلات تولیدکنندگان منعکس شود.

در چند ماه اخیر شاهد عدم ثبات وضعیت اقتصادی کلی کشور و به تبع آن ناآرامی در صنعت پلاستیک و پلیمر بوده ایم. اینپیا نیز در همین خصوص قصد دارد با برخی از فعالان صنعت پلاستیک گفت‌وگوهایی را انجام دهد تا به این صورت بخشی از مشکلات تولیدکنندگان منعکس شود. آقای مهندس سعید صبوری، مدیرعامل شرکت صبوران پلیمر و نایب رئیس هیات مدیره انجمن ملی صنایع پلاستیک و پلیمر ایران در همین زمینه با اینپیا گفت‌وگویی انجام داده که متن آن را در ادامه می‌خوانید.

باتوجه به مشکلات کنونی اقتصادی از جمله افزایش نرخ دلار، چه مشکلاتی پیش روی صنعت پلاستیک می‌بینید؟

نه تنها در صنعت پلاستیک بلکه در دیگر صنایع و بخش‌های تولیدی نیز وضعیت خوبی وجود ندارد. افزایش بی‌رویه نرخ‌ها به ویژه نرخ ارز، کمبود مواد اولیه پلاستیک، عدم عرضه کافی و همچنین تقاضای کاذب در بورس و... در چند ماه گذشته مشکلات عدیده‌ای را برای صنعت پلاستیک پدید آورده است. قیمت‌های مواد اولیه به شکل سرسام‌آوری افزایش داشته و این افزایش قیمت در بعضی گریدها حتی به ۶۰ درصد هم می‌رسد. یکی از مشکلاتی که همیشه از آن صحبت می‌شود بحث اشتغال و بیکاری است. صنعت پلاستیک حوزه‌ای است که پتانسیل تولید شغل بسیار بالایی دارد و وقتی چنین شرایط دشواری برای آن ایجاد می‌شود، مشکل بیکاری کشور تشدید می‌گردد. از سوی دیگر، عدم ثبات اقتصادی سبب می‌شود که صنایع تکمیلی نتوانند حاشیه‌ امنی برای خود پیدا کنند. به همین ترتیب آنها یا دچار ورشکستگی شده و یا باید دست به تعدیل نیرو بزنند. این مشکلات پیش‌ روی تمامی صنایع کشور است و محدود به صنعت پلاستیک و پلیمر نیست. 

از نوسانات نرخ ارز و عدم تعادل در وضعیت اقتصادی که بگذریم، مشکلات دیگری نیز مانند بیمه و مالیات، بازیافت و محیط زیست، بورس و... گریبان‌گیر تولیدکنندگان پلاستیک است. به نظر شما تحت این شرایط چگونه تولیدکننده می‌تواند ادامه فعالیت دهد؟

ببینید! سوء مدیریتی که در بخش‌های مختلف مشاهده می‌کنیم عامل اصلی بسیاری از این گرفتاری‌های تولیدکنندگان است. درگیری‌هایی که تولیدکننده با نظام مالیاتی و بیمه‌ای دارد به نظر من تنها از سوء مدیریت مدیران تصمیم‌گیر، ناشی می‌شود. برای مثال سازمان تامین اجتماعی توجهی ندارد که وضعیت کنونی اقتصاد و بازار به چه صورت است و تولیدکننده در تنگنا و فشار قرار دارد. بیمه و مالیات در این وضعیت تنها به دنبال آن هستند که مطالبات خود را وصول کنند. چرا باید در این وضعیت اقتصادی بحرانی، تمامی فشارها بر دوش تولیدکنندگان باشد؟ چرا دولت به ارگان‌هایی مانند سازمان امور مالیاتی ابلاغ نمی‌کند که در این وضعیت با تولیدکننده همراهی کرده و وصول مطالبات خود را به تعویق بیاندازد؟ پاسخ من تنها یک چیز است؛ سوء مدیریت.

بانک‌ها یک زمانی تسهیلات با نرخ ۱۸ درصد در اختیار تولیدکنندگان قرار می‌دهند ولی این وام با کسر ۱۵ الی ۲۰ درصد از مبلغ اولیه آن و سپرده کردن بدون سود، عملا برای تولیدکننده، بین ۲۳ تا ۲۵ درصد تمام می‌شود. وزارت نیرو، دارایی و بقیه ارگان‌هایی که مطالباتی دارند نیز به همین صورت تنها به دنبال وصول مطالبات خود هستند. چه می‌شود اگر در وضعیت‌ بحرانی کنونی که کشور در آن به سر می‌برد، برای جبران مافات، بانک‌ها تا یک سال از کارخانجات بهره دریافت نکنند تا کارخانه‌ها سر پا بمانند و بحران‌ها پشت سر گذاشته شود؟ آقای رئیس جمهور می‌گوید کارمندان دولت ساعت کاری خود را افزایش دهند. بیشتر کار کنند که بیشتر وصول مطالبات کنند؟ مسئولان باید «درعمل» به فکر برداشتن موانع از سر راه تولید داخلی باشند.

به عنوان سوال پایانی، وضعیت بین‌المللی اقتصادی و سیاسی موجود چه تاثیری بر تولید دارد؟

قبل از تحریم‌های ترامپ و فشارهای خارجی، اقداماتی که خودمان در داخل کشور انجام می‌دهیم بیشترین تاثیر را داشته و دارد. وقتی ارز به سمت کالای لوکس و کم اهمیت روانه می‌گردد، شاهد همه این مصیبت‌ها و گرفتاری‌ها برای صنایع هستیم. نیازی هم به تحریم‌های آمریکا نیست. ممکن نیست تاثیر تحریم‌ها به این سرعت بروز و ظهور کند اما از داخل، این خودمان هستیم که تحریم‌های ترامپ را عملی می‌کنیم! چطور ممکن است که در عرض یک شب دلار به ۸ هزار تومان و ۹ هزار تومان برسد. تولیدکنندگان به دلار بازار آزاد باید خرید و هزینه کنند اما به ریال کسب درآمد کنند. بعضی پتروشیمی‌ها تمام هزینه‌های خود را با ارز دولتی ۴هزار و ۲۰۰ تومانی پرداخت کرده اما محصول خود را با ارز آزاد به تولیدکننده‌ها و صنایع تکمیلی ارائه می‌دهند. در همین ایام میلیاردها دلار ثبت سفارش مشاهده شده و کالاهایی که مملکت به آن نیاز نداشت را برخی با سودجویی وارد کشور کرده‌اند. این کارهاست که بزرگترین آسیب را به تولیدکننده وارد می‌سازد. ما قبل از هرچیز باید «مدیریت» را اصلاح کنیم، بساط رانت‌خواری‌ها را برچینیم و جلوی نهادینه شدن فساد را بگیریم. هزار و یک دلیل برای عدم موفقیت تولیدکنندگان، عدم بهبود وضعیت اقتصادی و حل نشدن معضلاتی مثل بیکاری وجود دارد اما به سختی می‌توان دلایلی برای موفقیت در آن‌‌ها پیدا کرد.